SIDEBAR
»
S
I
D
E
B
A
R
«
Life’s like it is. But is it?
24 februari 2011 door Marenubium

Het Leven

Niets meer dan een aaneenschakeling van gebeurtenissen en inzichten. Voor mij, althans. Altijd maar bezig mijn weggetje te zoeken, mij ding te doen en mijn ding uit te kunnen dragen. Maar hoe?

Leren, leren, leren, en vooral hoe het niet moet. Vooral alles ontdekken om te ontdekken dat het niet bij mij past.
Maar wat past dan wel bij me? Het was een zoektocht. En ergens zal het altijd een zoektocht blijven, maar vanaf nu dan meer gericht op perfectie :)
Met andere woorden: ik heb mijn vervulling eindelijk gevonden. Met vallen en opstaan en welliswaar welgeteld twee burnouts later. Life’s like it is and what you make of it.
Dat is de essentie. Want met het weten komt het besef. En met het besef komt de groei en ontwikkeling.

Verleden

Ik ben blij met de burnout geweest. Het was een kadootje van ‘boven’, zoals ik dat ervaar. Alsof ze wilden zeggen: “Kraan, genoeg rondgelummeld, ga jij nu maar eens doen waarom je hier bent’.
Vanaf 2007 ben ik heel erg op zoek gegaan naar mijzelf, naar wat IK nou precies wilde, en waar mijn hart lag.

In 2008 heb ik Kruiderie gestart, vanuit een diep geloof of inzicht dat Moeder Aarde ons hele simpele doch effectieve middelen heeft meegegeven ten behoeve van onze genezing, groei en ontwikkeling. Die middelen zijn onder andere onze kruiden en mineralen/kristallen.
Oude stammen hadden de kennis nog van de toepassingen en het gebruik van kruiden en mineralen. Kennis die helaas verloren is gegaan, maar wel opgeslagen zit in ons ZIJN. Binnen het Universele Weten.

Jezelf of buiten jezelf?

In 2009 ben ik toch maar weer aan het werk gegaan. Veertig urige werkweken? Zeg maar gerust meer. Veel meer. Daarmee kreeg of had ik geen tijd meer me te verdiepen in mijzelf of mijn overtuigingen op papier te kunnen zetten dan wel Kruiderie verder uit te breiden.
Ik ging maar weer aan het werk omdat men dat van me verlangde. Omdat de maatschappij dat van me verlangde. Omdat het zo ‘hoorde’.
Ik maakte iedereen gelukkig, behalve mezelf. Doen we dat niet allemaal eigenlijk? Doen we dit voor onszelf of omdat het buiten onszelf wordt opgelegd?

Per 2010 stond ik op straat, met alweer een stevige burnout.
Het was nu tijd voor Me, Myself and I. En de hele wereld kon lekker even het rambam krijgen :)
Eva is gaan genieten. Van haar dieren, van haar huisje, van haar naasten. En Eva begon zichzelf te ontdekken. Eindelijk kreeg ik ruimte voor MIJ. Of, schepte ik die ruimte voor mijzelf. Ik eiste nu mijn plek en rust op, want het was nodig. Het was nodig om nu gewoon eens MIJN ding te doen.

In dat jaar ontmoette ik weer heel veel lieve mensen waar ik veel van mocht leren. In dat jaar ben ik begonnen met een boek, ” Mijn leven als kind – De zoektocht van een hoogsensitief kind” . In dat jaar leerde ik weer erg veel, en kwamen ook weer veel inzichten tot mij. Ik ben mijn eigen praktijk gestart voor Spirituele-/Energetische Coaching en Healing. In dat jaar heb ik mijn eigen IK mogen toelaten en mogen zien wat mijn daadwerkelijke talenten waren. In dat jaar ben ik gaan fotolezen, mensen energetisch gaan helpen en op afstand, en mensen/huizen reinigen op afstand. Iets wat ik altijd al onbewust heb gedaan, maar er nu eindelijk bewust mee bezig kon.
Het was een fijn jaar.

Impasse

Maar hoe nu verder? Allemaal wilde idee├źn en weer was ik van alles aan het ontdekken, en vooral hoe het niet moest of hoezeer het niet bij mij paste. Ik was in een impasse beland. Zoveel dingen die ik nog kon leren en ontdekken, maar ik voelde gewoon dat het nu tijd was om gewoon mijn ding te doen. Maar hoe dan, en wat dan? Wat was nu MIJN ding dan? Waar lag MIJN weg en hoe kon ik die vinden?

2011. Goed, ik zit nu meer dan een jaar bij huis. En wat een lol en vrijheid en plezier heb ik! De vrijheid om de wereld te ontdekken die nog steeds aan mijn voeten ligt. Die vrijheid heb ik graag in willen ruilen tegen een lager inkomen (500 euro lager per maand), oplopende schulden en ruzies met instanties en deurwaarders. Rode cijfertjes en zelfs uit de ziektekostenverzekering gekwakt, en nu te boek staan als een ‘wanbetaler’. Grinn. Er zullen altijd mensen blij van worden, dus laat ik ze maar lekker. Werkverschaffing, toch? Uitleggen dat ik geen post ontvang (zelfs de media hiermee weten te bereiken) en niet van zins ben extra administratiekosten te betalen zal ‘hunnie’ een rotzorg zijn. Het past niet binnen hun boekjes en ‘normale’ gang van zaken (c.q. belevingswereld), dus kunnen ze er niet mee omgaan. En dus ‘krijg’ ik nog steeds post die nooit verstuurd is. Of drie maanden later of zelfs een jaar later. Echt hilarisch en om je rot te lachen. Maar ik maak me er niet meer druk om. Want het gaat maar om materie. Ik ben rijker dan de gemiddelde wereldbewoner, mag ik je vertellen :) Als je dit niet snapt, sjah… dan heb je mijns inziens nog een lange weg te gaan. Maar ook dat is niet erg. Het hoort er allemaal bij.

Toekomst

De afgelopen maanden heb ik ook erg veel interessante mensen weer mogen ontmoeten. Alles ten behoeve van het NU en MIJN ontwikkeling. En daar ben ik heel gelukkig mee. Toeval bestaat niet, maar is een uiter-aard. Uit-de-aard. Buiten je zijn om. Buiten jouzelf om. Buiten de aarde om. Wellicht Buiten-Aards?
Maar ik ben er sinds vandaag achter hoe mijn leven zich heeft gehanteerd. Waarom alles zich zo heeft mogen manifesteren. Waarom ik ben zoals ik ben. En wat mijn roeping dan wel pad is. Mijn kennis, wijsheid en kunde mag ik nu gaan verspreiden. Ik heb mijn ding gevonden. Het heeft vele levens en in dit leven 34 jaar geduurd, maar eindelijk mag ik zeggen dat mijn tijd gekomen is.

Ik ga schrijven. Ik ga het Universum verwoorden, want ik BEN immers van dit Universum. Ik ga jou verwoorden, want ik BEN immers jou. Ik ga GOD verwoorden, want ik ben immers GOD. Ik ga GAIA verwoorden, want ik ben immers GAIA. Ik WAS, BEN en ik zal ZIJN. Mijn kracht ligt in het woord verscholen en in de vertaling van het woord (van een ander). Mijn zoektocht heeft gelegen in het Innerlijke van ieder wezen opdat ik mijzelf mocht leren (h)erkennen. Mijn kracht ligt in het geschrift, daar ik gemachtigd ben elk wezen vanuit zichzelf te mogen ervaren en elk wezen te mogen verwoorden. Mijn kracht ligt in het geschrift, omdat ik eenieder heb mogen horen en heb mogen verstaan. Mijn kracht ligt in JOU, en ik zal JOU verwoorden. Ik BEN de vertaalslag tussen de mensheid en het Universele Weten. En dat is best cool :)

I am the Inner Universal Voice. And I will spread the Word.

Sta op en loop. Sta op en ga op je eigen benen staan en op jezelf vertrouwen. Want je hebt niemand echt nodig om op te leunen. Ga de wereld zijn die je bent. Ga zijn zoals je bent.

Zo is het en zo zal het zijn.

Amen.

    Gerelateerde berichten

2 reacties  
  • Gertie schrijft:
    7 maart 2011, 19:34:39

    Hoi Eva,

    Genoten van je blog. Je bent een bijzonder en mooi persoon. Ik heb diep respect voor de manier waarop jij in het leven staat.
    Ik zou willen durven kiezen voor de laatste alinea.

    Veel liefs
    Gertie

  • Marenubium schrijft:
    7 maart 2011, 20:16:46

    Hai Gertie!

    Dank je wel meis…je geeft altijd zulke mooie reacties waar je mij altijd weer onbewust blij mee weet te maken…
    Hierover kan ik alleen maar zeggen: Je BENT er al en je hebt er al voor gekozen. Je hoeft het je alleen nog maar te beseffen ;)
    Zodra de wil er is, zal de ontwikkeling er naartoe vanzelf komen. Want zoals al eerder gezegd: met het weten komt het besef en met het besef komt groei en ontwikkeling.
    Als je wilt, geef me dan je msn even door naar info@kruiderie.nl. Kunnen we bijbeppen, gezellie :D


Geef een reactie

http://blog.kruiderie.nl/lifes-like-it-is-but-is-itYou must be logged in to post a comment.

»  Substance:WordPress   »  Style:Ahren Ahimsa
© Kruiderie